ΤΟ ΣΩΜΑ
Συλλογικό έργο
Εξερευνώντας τη σχέση του σώματος με την ψυχαναλυτική του αναπαράσταση, θα εντοπίσουμε πεδία ηδονής και δυσφορίας. Ζούμε σε κοινωνίες που λατρεύουν το σώμα και θεοποιούν την απόλαυση, ενώ το αυξανόμενα επιθυμητό προσδόκιμο ζωής δημιουργεί άπλετο χώρο στην εικόνα της φθοράς του. Αναζητούμε, λοιπόν, εκείνα τα «μέσα», όπου η σωματική παρακμή διεκδικεί ικανοποίηση, μέσω της αποδιοργανωμένης αποτύπωσής της! Έτσι, το σώμα έρχεται, επανέρχεται και διεισδύει στην ψυχανάλυση, στην ιατρική, στη θρησκεία, στην ποίηση, στα εικαστικά, στη βιολογία, στη φιλοσοφία και στη ζωή, αποζητώντας τον επαναπροσδιορισμό των εννοιών, καθώς γεννιέται, καταπιέζεται, απελευθερώνεται, ερωτεύεται, είναι έμφυλο, επιτίθεται, καταστρέφεται, γερνάει, πεθαίνει…
Το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας Ομάδας και Οικογένειας πραγματοποίησε το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριό του, με θέμα: ΤΟ ΣΩΜΑ. Αναπαραστάσεις, ασθένειες, πάθη, πολιτισμικές και ανθρωπολογικές εκφάνσεις. Η προσέγγιση του “σώματος” κινήθηκε στο πλαίσιο της συνεχούς εξέλιξής του, της ισορροπημένης εικόνας του στις πολιτισμικές αλλαγές και της κατανόησης των παθογόνων συνθηκών που οδηγούν σε διεργασίες αλλοτρίωσης της εσωτερικής αναπαράστασής του. Προσδοκούμε ότι η ανταλλαγή απόψεων εισηγητών από κοινά αλλά και διαφορετικά επιστημονικά πεδία θα αποτελέσει ερέθισμα για νέες εκδοχές, συναφείς ως προς τη «θέση» του σώματος στην εποχή μας.
ΣΧΕΣΕΙΣ & ΕΞΟΥΣΙΑ
Συλλογικό έργο
Γράφουν: Γκαραγκούνης Θοδωρής, Δούκα Όλγα, Ζαχαριάδης Τρύφων, Καριώτογλου Χρυσή, Μανωλοπούλου Δωροθέα, Πανταζόπουλος Θεόδωρος, Σπηλιώτης Κώστας, Ψωμιάδη Όλγα
Πώς εμπλέκεται η εξουσία: –στη σχέση βρέφους – μητέρας; –παιδιού-οικογένειας; –συντρόφων; –πιστού-θεότητας; –κοινωνικά ισχυρών-ανίσχυρων; Πόσο ερωτεύσιμη είναι η χρήση της «δύναμης» ή «αδυναμίας» που διαχέει; Οχτώ ψυχοθεραπευτές αγγίζουν τις μορφές εξουσίας που αναπτύσσονται στις ανθρώπινες σχέσεις. Διερευνούν τους συμβολισμούς, τη συμπεριφορά και τους τρόπους επιρροής της εξουσίας στην ατομική, δυαδική και πολυπρόσωπη επικοινωνία. Δοκιμάζουν να στοχαστούν στα πεδία δράσης της δημόσιας και ιδιωτικής έπαρσης ή ταπείνωσης, που προκαλεί η εξουσία. Θύτες και θύματα συγκινούνται από τον ρόλο του νικητή και του νικημένου. Ο πόθος όμως της εξουσίας είναι απεγνωσμένα αυτονόητος!